Heb je de neiging om als een zak aardappelen de hele dag op de bank te vegeteren? Dat zou weleens heel goed de schuld van iemand anders kunnen zijn.
Stapel je de vaat af en toe zo hoog op dat je er vanaf zou kunnen bungeejumpen? Spendeer je complete weekenden zonder je volledig aan te kleden?
Kortom, ben je weleens een gigantisch lui varken? Vast wel. Maar wees niet getreurd, iedereen maakt zich er weleens schuldig aan. En volgens onderzoek is dat niet eens altijd je eigen schuld.
Wetenschappers van het nationaal instituut voor gezondheid en medisch onderzoek in Frankrijk hebben namelijk onderzocht of mensen zich op elkaar aanpassen wat luiheid betreft. In andere woorden: ‘Is luiheid overdraagbaar?’ Hun conclusie: oh ja zeker wel.
Luiheid is besmettelijk
Tijdens het onderzoek kregen proefpersonen twee opties: óf een zware taak doen met een dikke beloning, óf een makkelijk taakje uitvoeren met een beduidend mindere beloning.
De proefpersonen moesten bij het maken van hun keuze ook inschatten wat de rest deed. Daarna kregen ze te zien hoe de rest had gekozen en mochten ze hun keuze aanpassen.
Wat bleek? Wanneer anderen voor de weg van de minste weerstand kozen, volgden de proefpersonen opmerkelijk vaak dat voorbeeld.
De omgeving lijkt dus behoorlijk veel invloed op je te hebben. Luie donders maken luie donders, zou je kunnen zeggen.
Is dat erg? Mwah. Het is vooral een goed excuus om anderen de schuld te geven van je eigen laksheid.
