Dé populairste en meest gegeten snack van Nederland: de frikandel. We eten er jaarlijks 600 miljoen, alleen al in Nederland. Maar wat zit er nu precies in? De Keuringsdienst van Waarde zocht het uit.
Fabeltje
De Keuringsdienst van Waarde ging langs bij een fabriek van Beckers, de uitvinders van de frikandel. En wat blijkt?
Het typisch Nederlandse product wordt bizar genoeg gemaakt in België. Daar werd gezegd dat het een fabeltje is dat de frikandel een handig product is voor alles wat je overhoudt aan vlees.
Denk hierbij aan koeienuiers en dierenogen. Volgens de slager van Beckers klopt hier niets van. In heel zijn slagerscarrière hebben zij geen uiers in de vleesproducten verwerkt.
De originele frikandel bestaat namelijk uit niets meer dan rundvlees, varkensvlees, lekker gekruid tien procent paneermeel en is gekookt in water.
Vroeger
Maar uit onderzoek (1978) is gebleken dat er in die tijd wel degelijk gebruikt werd gemaakt van onder andere uiers, kraakbeen en botdeeltjes. Maar dat was vroeger. Tegenwoordig zul je dat niet meer in de frikandel terugvinden.
Separatorvlees
Het vlees dat nu in frikandellen zit wordt ook wel separatorvlees genoemd. Dit is een restproduct van de vleesindustrie.
Wanneer alle bruikbare stukken vlees van het dier zijn gehaald, blijven er nog wat restjes over op het karkas.
Een voorbeeld hiervan is kipseparatorvlees en dat is een bijproduct van kipfilet. Separatorvlees is erg goedkoop, maar heeft eigenlijk maar weinig smaak.
De gewenste smaak kan er uiteindelijk nog zelf aan toegevoegd worden, waardoor producten als de frikandel dus ontstaan.
