Niets is frustrerender dan iemand die de autoriteit opzettelijk negeert. Zeker niet wanneer het gaat om een situatie waarbij agenten bezig zijn met een belangrijk onderzoek. Een jonge asielzoeker uit Ter Apel dacht daar recent anders over en kwam bedrogen uit. In een video die inmiddels viraal gaat, is te zien hoe hij in een discussie belandt met een agent die duidelijk geen zin heeft in getreuzel of discussie. De jongeman staat op een plek waar hij simpelweg niet mag zijn. Toch weigert hij te vertrekken wanneer hem dat wordt gevraagd. De gevolgen laten niet lang op zich wachten.
De politieagent in kwestie besluit het over een andere boeg te gooien. Hij pakt de jongen bij zijn keel en zet hem kordaat opzij. Geen discussie, geen theater. Gewoon optreden. En hoewel sommigen dat misschien als buitenproportioneel kunnen beschouwen, vinden veel kijkers dat dit juist het soort optreden is dat respect afdwingt. De reacties onder de beelden liegen er dan ook niet om. Veel mensen vinden het juist verfrissend om te zien dat een agent niet met zich laat sollen.
Wat vooral opvalt is dat de toon van het publiek duidelijk kant kiest voor de agent. Reacties als “Goed politie, zo moeten ze allemaal zijn” en “Als je niet luistert, moet je voelen” laten weinig aan de verbeelding over. Blijkbaar groeit de irritatie bij een groot deel van de bevolking over het gebrek aan respect voor gezag. En die onvrede lijkt steeds vaker te botsen met jongeren die menen onaantastbaar te zijn zolang ze een camera op zich gericht hebben.
Er speelt echter ook een dieper liggende frustratie mee. We leven in een tijd waarin autoriteit steeds vaker wordt uitgedaagd. Regels gelden zogenaamd alleen voor anderen. En als een agent daar dan eindelijk eens een punt van maakt, wordt hij vaak onterecht als agressief bestempeld. Deze keer lijkt de publieke opinie echter de andere kant op te hellen. Dat zegt veel over de omslag die momenteel gaande is in hoe wij naar gezag kijken.
Het gedrag van de jongeman in deze situatie is illustratief voor een bredere trend. Jongeren die denken dat een mondige houding automatisch betekent dat je alles mag zeggen en doen, zelfs wanneer je in de weg staat bij een serieus politieonderzoek. Het is de houding van “ik doe wat ik wil en niemand die mij wat maakt”. Maar wanneer die houding botst met iemand die wél daadkracht toont, is het ineens huilen met de pet op. Dan is het ineens ‘te hard’.
